Tak długo żyć będą,
jak długo żyć będzie nasza pamięć o nich.
Zbliża się Święto Wszystkich Świętych Zmarłych i Dzień Zaduszny, czas na wspomnienia i refleksje. Chwila zadumy nad przemijaniem. W tym roku wielu naszych bliskich odeszło.
Przestali żyć!
Nie ma ich!
Obracają sie w proch!
Zdążyliśmy już zapomnieć. Czas mija. Żal po ich stracie coraz mniejszy. A przecież nad trumną szeptaliśmy takie słowa: "Na zawsze zostaniesz w naszej pamięci." Spełnijmy nasze przyrzeczenia - popatrzmy na starą fotografię, postawmy świeczkę na grobie, albo przy komputerze - jeśli jesteśmy daleko i wskrzeszmy do dalszego życia wśród nas. Kochajmy ich dalej, bo za chwilę będziemy razem z nimi i co wtedy im powiemy?
Na cmentarzu w Chrząszczycach 1.11.2007 godzina 17:45
Tu obok jest miejsce na Twój wpis dla bliskiej Ci osoby.
Herman Miklis- mój serdeczny kolega.
Odszedłeś tak nagle!
Byłaś młodsza o jeden miesiąc, oboje w szkole podstawowej rywalizowaliśmy o dobre oceny.
Służyłeś nam przez przeszło 40 lat, w trudnych czasach.
Będąc emerytem zostałeś mianowany " Niekoronowany proboszczem naszej nie- parafii Folwark "
Byłeś moim kuzynem. Odszedłeś bardzo młodo.
Moi rodzice. Ojciec Piotr zmarł mając 37lat, matka Maria musiała nas wychowywać sama w trudnych czasach wojennych i powojennych. Często z bratem i siostrą Cię wspominamy. Spij w pokoju!
Nie znałem Cię Oma, zmarłaś wcześniej, ale wiele o Tobie słyszałem.
Byłeś moim szwagrem przez 25 lat.
Moi sąsiedzi. Gerhardzie, brakuje mi Twojego towarzystwa w ogrodzie!
Dla zainteresowanych zostawiłem miejsce obok każdej fotografii. Jeśli nie ma tutaj Twoich bliskich podaj nazwisko i dane, może znajdę czas by wstawić fotografię - jeśli to jest cmentarz w Winowie, Górkach, Chrząszczycach.
PS. dla ALI. Dziękuję moim internautom, że dokładnie wszystko czytają i wytykają błędy. Przyznam się, że najsłabszy byłem w szkole i do dziś jestem z ortografii. I jeśli mój wnuk Oskar nie poprawi moich błędów, to czyta je cały świat w Internecie.