Sąsiad, kolega, przyjaciel, odwiedzał mnie codziennie w moim ogrodzie. Chodząca encyklopedia. Od niego dowiadywałem się bardzo wiele na temat naszej miejscowości, szczególnie z jego młodych lat. Miał bardzo dobrą pamięć. Wiele jego informacji znalazło się na mojej stronie www. Z jego pomocą udało się odszyfrować nazwiska na starych fotografiach, a wiele szczegółów dotyczących naszej wsi pozwoliło uzupełnić skąpe wiadomości historyczne, jakie sie zachowały. Gdy był jeszcze młody uprawiał sport - piłka ręczna - słynął ze zwinności, każdego zawodnika "wykiwał", w biegu na długich dystansach był nie do pokonania. Z dumą zawsze opowiadał o swoich wnukach, że podobnie jak on, dobrze biegają. Patryk ma najwięcej jego genów pod tym względem. W ostatnich latach miał już trudności z chodzeniem, ale nie poddawał się, zawsze mówił,.... jak się położę to już na pewno nie wstanę. Tak też się stało. W ostatnich miesiącach zeszłego roku z wielkim trudem przychodził do ogrodu. Siadał i milczał, szedł do domu, po godzinie wracał. Te odwiedziny były coraz rzadsze a pewnego dnia go nie było. Zabrali go do szpitala. Po kilku dniach, gdy Go odwiedziłem, nasza rozmowa trwała krótko .. wiesz- powiedział- ja już do ogrodu nie przyjdę. Trudno było mi w to uwierzyć, ale choroba robiła milowe kroki i musiał się poddać. Straciłem kolegę przyjaciela i źródło informacji. Dlaczego ludzie tak szybko odchodzą!!?? Wielu przyjaciół i znajomych odprowadzało Go na miejsce wiecznego spoczynku, utrwaliłem to na fotografii. Żegnaj Gerhardzie.
W tym ogrodzie spędzaliśmy wiele godzin każdego pogodnego dnia. W cieniu wierzby opowiadał mi o swoim życiu.
.jpg)
JEGO OSTATNIA DROGA
Sąsiad, kolega, przyjaciel, odwiedzał mnie codziennie w moim ogrodzie. Chodząca encyklopedia. Od niego dowiadywałem się bardzo wiele na temat naszej miejscowości, szczególnie z jego młodych lat. Miał bardzo dobrą pamięć. Wiele jego informacji znalazło się na mojej stronie www. Z jego pomocą udało się odszyfrować nazwiska na starych fotografiach, a wiele szczegółów dotyczących naszej wsi pozwoliło uzupełnić skąpe wiadomości historyczne, jakie sie zachowały. Gdy był jeszcze młody uprawiał sport - piłka ręczna - słynął ze zwinności, każdego zawodnika "wykiwał", w biegu na długich dystansach był nie do pokonania. Z dumą zawsze opowiadał o swoich wnukach, że podobnie jak on, dobrze biegają. Patryk ma najwięcej jego genów pod tym względem. W ostatnich latach miał już trudności z chodzeniem, ale nie poddawał się, zawsze mówił,.... jak się położę to już na pewno nie wstanę. Tak też się stało. W ostatnich miesiącach zeszłego roku z wielkim trudem przychodził do ogrodu. Siadał i milczał, szedł do domu, po godzinie wracał. Te odwiedziny były coraz rzadsze a pewnego dnia go nie było. Zabrali go do szpitala. Po kilku dniach, gdy Go odwiedziłem, nasza rozmowa trwała krótko .. wiesz- powiedział- ja już do ogrodu nie przyjdę. Trudno było mi w to uwierzyć, ale choroba robiła milowe kroki i musiał się poddać. Straciłem kolegę przyjaciela i źródło informacji. Dlaczego ludzie tak szybko odchodzą!!?? Wielu przyjaciół i znajomych odprowadzało Go na miejsce wiecznego spoczynku, utrwaliłem to na fotografii.
Żegnaj Gerhardzie.
















































.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Żegnaj i do zobaczenia u Św. Piotra.
R.I.P