Widoki Folwarku: budynki, staw, pola i słonecznik

Herman Miklis - zmarł nagle

Herman Miklis zmarł nagle 1941 -2007

Takim będziemy Cię pamiętać Hermanie.

Znaliśmy się bardzo długo. Nasza znajomość z czasem przerodziła się w takie okazyjne kolegowanie, później zostaliśmy przyjaciółmi. 8 lat pracowaliśmy w Radzie Gminy, której on przewodniczył. Spotykaliśmy się przy różnych okazjach, także prywatnie. Ostatnia moja rozmowa z nim - tak całkiem prywatnie, jak wracaliśmy oboje w niedziele 19.08.2007 , po oficjalnym odsłonięciu pomnika Ceres w Prószkowie. Narzekał trochę, że jest zmęczony, mówiliśmy także o panu Krzysztofie ( wykonawcy pomnika), że taki skromny, a taki utalentowany. Powiedział: zawsze można na niego liczyć. Pożegnałem się około 18:45 z nim i pozostałymi przy kościółku ewangelickim. Powiedziałem wszystkim dowidzenia, a On jeszcze zażartował "no to ciś" - co znaczy w niemieckim cześć- dowidzenia - a po nasymu popychaj.
Kilka fotografii, jakim go będziemy pamiętać.

Podczas poświęcenia kaplicy w Folwarku 16.09.2002 roku.
Na balu w Przysieczy, styczeń 2006 rok
Na balu Caritas w Chrząszczycach 25.02.2006
15.04.2007. w GOK-u podczas przedstawienia teatralnego
Na zamku Wartburg 04.05.2007
Hünfeld 05.05.2007 - podczas uroczystej sesji z okazji 10-lecia partnerstwa miast: Prószków- Hünfeld.
13.05.2007 Majówka na plebanii.
Niedziela 19.08.2007 - ostatnie fotografie na których ująłem Hermana.
19.08.2007. Na przyjęciu u proboszcza, po uroczystościach za poległych w Folwarku. na cmentarzu parafialnym
Razem przyjechaliśmy pod pomnik. Wspólna fotografia 19.08.2007 - jeszcze przed uroczystym odsłonięciem - chyba to była ostatnia wspólna fotografia Róży i Hermana.
Na festynie 19.08.2007
z Gabi przy naszym stoliku.na festynie " Dni Prószkowa" 19.08.2007
Razem idziemy do pomnika na otwarcie 19.08.2007
Wspólna fotografia podczas uroczystości odsłonięcia pomnika Ceres 19.08.2007
To była ostatnia fotografia, którą wykonałem tego dnia. Przy stoliku, przed kościółkiem ewangelickim w Prószkowie - tu się pożegnałem z wszystkimi, to były ostatnie chwile w jego towarzystwie. 19.08.2007 godzina 18:45
W środę o godzinie 11: 00 odprowadzimy Cię na wieczny odpoczynek Hermanie!

Pogrążeni w głębokim smutku, po tak nagłym odejściu kolegi i przyjaciela.

Rudolf i Danuta Zmarzły

JEGO OSTATNIA DROGA

Herman Miklis
1941 -2007

Urodził się w Ligocie Prószkowskiej 15 sierpnia 1941 roku. Zamieszkał w pięknej Przysieczy, w domu otoczonym drzewami. Wiem, że miał wielu ludzi Mu nieżyczliwych, zazdrosnych. Ale dzisiejsza uroczystość pokazała wszystkim, że przyjaciół miał więcej - znacznie, znacznie więcej. Zebraliśmy się dziś, aby Mu towarzyszyć w ostatniej drodze. A chciał jeszcze tyle zrobić. Był urodzonym społecznikiem, jego serce było Wielkie, biło dla wielu - dlatego zmęczone - nagle przestało.

Tu na tym cmentarzu, dzisiaj 29.08.2007, znalazł miejsce na Wieczny Spoczynek, obok swojej żony Urszuli. W oddali widać jego dom, gdzie żył i pracował do ostatniego tchnienia.
Kościółek i jego wnętrze przed uroczystością pożegnania Hermana.
Rodzina i najbliżsi przed wprowadzenie do kościoła.
Pfarrer Eugen Kutzka Oberstudienrat a.D. Vorsitzender des Partnerschaftsvereins Hünfeld - Prószków - przyjaciel Hermana
Zaprzyjaźnieni księża oddają ostatnią posługę.
Wprowadzanie do kościoła
Tłumy przyjaciół
W kościele
Przy ołtarzu i podczas komunii
Kościół nie pomieściół wszystkich
Przemówienie pożegnalne, pastor ewangelicki Heinrich-Peter Schreiner Vorsitzender der Section Proskau - Hünfeld
Przemówienie pożegnalne: Pfarrer Eugen Kutzka Oberstudienrat a.D. Vorsitzender des Partnerschaftsvereins Hünfeld - Prószków
Przemówienie pożegnalne, Hubert Niepala
Słowa pożegnania, pani Leokadia Miklis - szwagierka Hermana.
Kondukt pogrzebowy rusza z kościoła na miejsce wiecznego spoczynku.
Przedstawiciele Rady Miasta w Prószkowie i mieszkańcy Przysieczy
Księża - przyjaciele Hermana
Tłumy przyjaciół i znajomych
Na miejscu wiecznego spoczynku

Z prochu powstałeś w proch się obrócisz - zostaną tylko twoje dzieła i pamięć w naszych sercach.

R.I.P.

Spoczywaj w spokoju po trudach doczesnego życia,
Przyjacielu Hermani

Rudolf